เดือนธันวาคมเข้าฤดูหนาวเป็นปกติที่ดอกทุเรียนต้นฤดูกาลจะผลิดอกออกมาทักทาย แต่ไม่รู้ว่าในอนาคตการส่งออกทุเรียนไปจีนของเกษตรกรชาวภาคตะวันออกยังจะสดใสเหมือนการผลิดอกของทุเรียนหรือไม่ เพราะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ.2565 จนถึงเดือนธันวาคม 2566 ยอดส่งออกทุเรียนจากเวียดนามเข้าจีนพุ่งทะลุ 1.9 พันล้านบาท และมีท่าทีที่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

.

มีรายงานจากพนักงานบริษัทนำเข้าผลไม้แห่งหนึ่งของจีนเผยว่า “ ทุเรียนของเวียดนามมีราคาถูกกว่า แต่คุณภาพ รสชาติ และรูปร่างของทุเรียนนั้นถือว่าอยู่ในระดับดีมาก จึงมองว่าทุเรียนของเวียดนามมีความคุ้มค่าคุ้มราคามากกว่าทุเรียนของไทย” โดยบริษัทของเขาเองก็ได้นำเข้าทุเรียนจากเวียดนามไปแล้วมากกว่า 600 ตัน

.

นับตั้งแต่ที่จีนมีการอนุญาติให้นำเข้าทุเรียนสดจากเวียดนามเมื่อเดือนสิงหาคมปี 2565 ก็มีทุเรียนสดจากเวียดนามหลั่งไหลเข้าสู่จีนผ่านช่องทางหลักที่เมืองเหอโขว่มณฑลยูนาน ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้จีนที่มีชายแดนติดกับเวียดนามเป็นช่องทางจัดจำหน่าย ทำให้การส่งออกทุเรียนเป็นไปได้อย่างสะดวกรวดเร็วและได้เปรียบกว่าประเทศอื่นๆ

.

นอกจากนั้นทางการจีนยังเปิดช่องทางพิเศษที่ติดตั้งระบบอัจฉริยะที่ทำให้ผักผลไม้ที่อาจจะเน่าเสียหรือเสื่อมคุณภาพเร็วผ่านการตรวจสอบของศุลกากรได้ทุกวันตลอด 24 ชั่วโมง ทำให้ผลไม้นำเข้าเหล่านี้ยังคงอยู่ในคุณภาพดีดังเดิม ซึ่งทั้งจีนและเวียดนามยังหวังว่าปริมาณการค้าระหว่างสองประเทศ โดยเฉพาะทุเรียน จะมีการเติบโตมากขึ้นอีกในอนาคตด้วย

.

ข้อมูลจากกรมวิชาการเกษตรรายงานว่าเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2566 ไทยส่งออกทุเรียนสดไปยังจีนแล้วประมาณ 477,741 ตัน คิดเป็นมูลค่า 62,387 ล้านบาท โดยเป็นทุเรียนที่ปลูกในภาคตะวันออกโดยเฉพาะในจังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด ซึ่งมีทุเรียนเป็นผลผลิตที่สร้างรายได้หลักให้กับเกษตรกรชาวสวนส่วนใหญ่

.

โดยประเทศไทยได้มีการกำหนดมาตรการควบคุมป้องกันและแก้ไขปัญหาทุเรียนด้อยคุณภาพออกสู่ตลาด ตั้งแต่การควบคุมคุณภาพที่แหล่งผลิต (สวน) การควบคุมคุณภาพผลผลิตที่ตลาดส่งออก (โรงคัดบรรจุ) และการเพิ่มความเข้มข้นในการตรวจคัดกรองก่อนส่งต่อไปยังตลาดต่างประเทศและในประเทศ

.

แต่ถ้าหากแนวโน้มการเติบโตของตลาดทุเรียนของเวียดนามยังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ประเทศไทยก็อาจจะพบคู่แข่งสำคัญในอนาคต